Δήλωση του Προέδρου του ΣΕΒ κ. Δημήτρη Δασκαλόπουλου με την ευκαιρία της επίσκεψης του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, 18/7/2013
Με την ευκαιρία της επίσκεψης στη χώρα μας του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και της συνάντησής του με τις παραγωγικές τάξεις, όπου ο ΣΕΒ εκπροσωπήθηκε από τον αντιπρόεδρο του Συνδέσμου κ. Ευθύμιο Ο. Βιδάλη, ο πρόεδρος του ΣΕΒ κ. Δημήτρης Δασκαλόπουλος προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Η επίσκεψη του υπουργού Οικονομικών της φίλης Γερμανίας κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε βρίσκει τη χώρα μας σε συνθήκες μιας πρωτοφανούς σε ένταση και διάρκεια ύφεσης, που θέτει υπό δοκιμασία τις ανοχές του πολιτικού σκηνικού και τις αντοχές της κοινωνίας μας. Στα τέσσερα αυτά χρόνια της ύφεσης, έχουμε επιτύχει πολλά. Αλλά πάρα πολλά είναι αυτά που απομένει ακόμη να γίνουν.
Δύο βασικά προβλήματα φράζουν την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση. Πρώτον, ο μοναδικός διαθέσιμος μοχλός ανάπτυξης, ο ιδιωτικός τομέας, εξακολουθεί να υποφέρει από την έλλειψη ρευστότητας, από το βάρος της γραφειοκρατίας και την αναχρονιστική κρατική παρεμβατικότητα. Όσο οι συνθήκες αυτές δεν ανατρέπονται, η ελληνική οικονομία είναι καταδικασμένη στην ύφεση —όσες «ενέσεις» και αν της χορηγηθούν.
Δεύτερον, το ελληνικό πρόβλημα είναι μέρος του συνολικού προβλήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα επιλυθεί κατά τρόπο ουσιαστικό και βιώσιμο μόνο αν υπάρξει μια συνολική ευρωπαϊκή λύση. Αλλιώς, η Ένωση μοιραία θα κατακερματισθεί, και θα περιθωριοποιηθεί τόσο οικονομικά όσο και γεωπολιτικά. Δεν καλούμαστε να επιλύσουμε ένα τεχνικό πρόβλημα, που αφορά στη βραχυπρόθεσμη αντιμετώπιση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και του χρέους με πολιτικές λιτότητας. Καλούμαστε να ξαναδώσουμε ελπίδα και προοπτική στους ευρωπαίους πολίτες, στους λαούς μας. Κι αυτό αφορά ιδιαίτερα τους νέους μας, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ολόκληρη τη Νότια Ευρώπη, όπου σήμερα η κρίση απειλεί να καταστρέψει μια ολόκληρη γενιά.
Η συνεπής καταπολέμηση των διαρθρωτικών παθογενειών παραμένει αναγκαία, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στα δυναμικά στοιχεία της ιδιωτικής οικονομίας να δημιουργήσουν νέα προϊόντα, να αναζητήσουν νέες αγορές, να παραγάγουν νέο πλούτο. Αλλά, πάνω απ’ όλα, η Ευρώπη πρέπει να βρει το πολιτικό θάρρος να αναδιανείμει πόρους μεταξύ Βορρά και Νότου, να εμφυσήσει και πάλι στους λαούς του Νότου την πεποίθηση ότι όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν δικαίωμα σε ένα κοινό ευρωπαϊκό μέλλον. Μόνον έτσι μπορεί να προχωρήσει η Ένωση.
Οι προκλήσεις είναι μπροστά μας, και είναι θεμελιακές. Η ύφεση δοκιμάζει την κοινωνική συνοχή και αποσταθεροποιεί τα πολιτικά συστήματα. Ο λαϊκισμός και οι κάθε μορφής εξτρεμισμοί βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για ν’ αναπτυχθούν. Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια υγιέστερη προοπτική «επανιδρύοντας» την Ευρωπαϊκή Ένωση στη συνείδηση των λαών της; Ιδού η απορία.»
