Δελτίο Τύπου: Τοποθέτηση του Προέδρου ΣΕΒ κ. Δημήτρη Δασκαλόπουλου στη συνάντηση των Κοινωνικών Εταίρων ΣΕΒ-ΓΣΕΕ-ΓΣΕΒΕΕ-ΕΣΕΕ, 9/12/2009

Η πρόσκλησή μας προς τη ΓΣΕΕ σε διάλογο εν όψει του εθνικά κρίσιμου 2010, είναι πολύ ευρύτερη της συνήθους διαπραγμάτευσης για τον κατώτατο μισθό.  Είναι πρόκληση ευθύνης για τη συνυπογραφή ενός πραγματικού κοινωνικού συμβολαίου από τις δυνάμεις εργασίας, που θα θωρακίζει τα κοινά τους συμφέροντα και θα διασφαλίζει την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή. Θεωρώ ότι οι πρωτόγνωρες συνθήκες, επιβάλλουν πρωτόγνωρες δράσεις. Θεωρώ πράγματι, ότι πρωταρχικό συμφέρον των κοινωνικών εταίρων είναι να αντιμετωπίσουμε την κρίση στη βάση των πολλών που μας ενώνουν  και όχι των ελάχιστων που μπορούν να μας διχάσουν.  Θεωρώ ότι αποτελεί υποχρέωσή μας να συνεισφέρουμε στην προσπάθεια εθνικής ανόρθωσης που απαιτείται. Η άρνηση ή η ολιγωρία αποτελούν ατόπημα.

Οι διαπραγματεύσεις για τη νέα συλλογική σύμβαση θα πάρουν τον δρόμο τους μόλις η ΓΣΕΕ ολοκληρώσει τις εσωτερικές της διαδικασίες κι εύχομαι να καταλήξουν σύντομα. Αλλά, η ουσία ενός κοινωνικού συμβολαίου για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι να δώσουμε τα χέρια:

• για ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης της οικονομίας μας
• για μια σειρά από μέτρα – ανάχωμα στα «λουκέτα» και τις απολύσεις
• για την ενσωμάτωση της αδήλωτης απασχόλησης και την αποτελεσματική καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής

Αν οι δυνάμεις της εργασίας, εργοδότες και εργαζόμενοι, διαμορφώσουν μια κοινή γραμμή άμυνας, οι αναπόφευκτες συνέπειες της κρίσης θα είναι ηπιότερες και η έξοδος από αυτήν πιο κοντά.  Αν οι δυνάμεις της εργασίας ενεργοποιήσουν αποτελεσματικά τον δικό τους διάλογο, αν διαμορφώσουν μια κοινή γραμμή συνεργασίας, θα μπορέσουν να συνεισφέρουν ουσιαστικά στην οικονομική σταθερότητα και στην επάνοδο σε συνθήκες κοινωνικής ασφάλειας και οικονομικής ανάπτυξης.  Αυτό, εξάλλου, καλούνται αυτονόητα να κάνουν σήμερα μπροστά στις συνθήκες έκτακτης ανάγκης που αντιμετωπίζουμε, είτε μέσα από τον διάλογο που ήδη ξεκίνησε για το ασφαλιστικό και το φορολογικό, είτε μέσα από τη συμμετοχή τους στον κοινωνικό διάλογο, που εγκαινιάζει ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Αν, αντίθετα, επικρατήσει ανάμεσά μας η καχυποψία και η διχόνοια, το αντανακλαστικό δόγμα «ο καθένας για τον εαυτό του» και η τυφλή άμυνα για τα ίδια συμφέροντα, τότε το κόστος θα είναι πολύ βαρύτερο.  Για όλους μας.  Αλλά, ακόμη περισσότερο θα μας βαρύνει η ευθύνη που δεν επιδείξαμε, η ευθύνη που δεν αναλάβαμε, σε μια τόσο κρίσιμη για τη χώρα στιγμή.

Η ΓΣΕΕ μας ζήτησε ορισμένες διευκρινήσεις, τις οποίες και δώσαμε.  Υπογραμμίσαμε ότι η πρόσκλησή μας σε διάλογο δεν συνιστά καταγγελία της συλλογικής σύμβασης, αλλά διεύρυνση της συνήθους διαδικασίας λόγω εκτάκτων συνθηκών.  Δεν συνιστά εκβιασμό, αλλά πρωτοβουλία καλής θέλησης και ευθύνης.

Ζητήσαμε από την πλευρά μας τη διευκρίνιση αν υπάρχει διαφωνία της ΓΣΕΕ στις εκτιμήσεις που περιέχει η αρχική μας πρόσκληση σε ό,τι αφορά στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η εθνική οικονομία και τα οφέλη που θα προέκυπταν για την εθνική οικονομία και την κοινωνική συνοχή από μια ρεαλιστική και υπεύθυνη συμφωνία των κοινωνικών εταίρων. Δεν διαπιστώσαμε καμία ουσιαστική διαφωνία.

Προτείναμε λοιπόν, αφού οι συλλογικές διαδικασίες της ΓΣΕΕ δεν επιτρέπουν την άμεση έναρξη των διαπραγματεύσεων για τη νέα συλλογική σύμβαση, να προχωρήσει ανεξάρτητα ο διάλογος για το περιεχόμενο ενός Κοινωνικού Συμβολαίου, που θα υπηρετεί τον κοινό μας στόχο: να προστατεύσουμε τη δουλειά μας σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.

Αφού η ΕΓΣΣΕ δεν είναι χρονικά δυνατό να καταστεί το προοίμιο του κοινωνικού συμβολαίου που προτείνουμε, ας αποτελέσει το επίμετρό του.

Τείνουμε σε όλους τους εργαζόμενους χέρι αλληλοβοήθειας και αλληλοστήριξης.  Είπαμε στη ΓΣΕΕ: αν εμείς λέμε όχι στα «λουκέτα», και εσείς λέτε όχι στις απολύσεις, κάνουμε διάλογο κωφών.  Πρέπει από κοινού να πούμε: ούτε «λουκέτα» ούτε απολύσεις! –και να προσδιορίσουμε μαζί τους τρόπους για να το επιτύχουμε.

Όλοι καλούμαστε να απαντήσουμε έμπρακτα σ’ ένα κεντρικό δίλημμα που μας θέτουν οι περιστάσεις: θα αντιμετωπίσουμε την κρίση ενωμένοι ή διχασμένοι, αλληλοϋποστηριζόμενοι ή αλληλοϋποβλεπόμενοι;

Η πρόσκλησή μας παραμένει ανοιχτή.