Ανακοίνωση σχετικά με επαφές – ομιλία του προέδρου του ΣΕΒ κ. Δημήτρη Δασκαλόπουλου στις ΗΠΑ, 21/5/2013

Σειρά επαφών με οικονομικούς και άλλους  παράγοντες στις ΗΠΑ έχει από την περασμένη εβδομάδα,  ο πρόεδρος του ΣΕΒ κ. Δημήτρης Δασκαλόπουλος. Στο πλαίσιο αυτό, μίλησε σε ειδική συνάντηση-σεμινάριο των διευθυνόντων συμβούλων (CEOς) μεγάλων εταιρειών όπου μεταξύ άλλων τόνισε τα εξής:

• Το ότι είμαι υπέρμαχος της Ευρώπης, δεν σημαίνει ότι δικαιούμαι να κλείνω τα μάτια μπροστά στα μεγάλα διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Γηραιά Ήπειρος, ούτε ότι έχω μεταφυσική πίστη στην ικανότητα επιβίωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Τουναντίον, πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση διατρέχει σοβαρότατο κίνδυνο και ότι απαιτούνται ριζικές λύσεις για να πετύχει το μεταπολεμικό πείραμα ειρηνικής πανευρωπαϊκής συνύπαρξης.  Το γεγονός ότι τίποτα δεν κινείται τον καιρό αυτό στο ευρωπαϊκό μέτωπο, μπορεί και να σημαίνει ότι διανύουμε την περίοδο της νηνεμίας πριν από την καταιγίδα.

• Ο κύριος άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφονται όλα είναι η Γερμανία. Όπως είπε κι ο Ludwig Dehio, «είναι πολύ αδύναμη για να κυριαρχήσει στην Ήπειρο, αλλά και πολύ δυνατή για να συμμορφωθεί με τους κανόνες.»  Προφανώς και δεν θέλει να θεωρείται η βαθιά τσέπη της Ευρώπης. Βάζει, λοιπόν, αρκετά για να αποφύγει μία ανοιχτή κρίση αλλά όχι αρκετά για να υπερβεί την κρίση.  Η επιλογή αυτή έχει οδηγήσει τη Γερμανία και τους συμμάχους της να προσθέσουν στις πολιτικές λιτότητας άλλη μία κρίσιμη διάσταση, υιοθετώντας τη χίμαιρα της επεκτατικής δημοσιονομικής λιτότητας, ότι δηλαδή ο τρόπος διαφυγής από το οικονομικό τέλμα είναι η περικοπή των δαπανών, πράγμα που αυξάνει την εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων, ελκύει περισσότερες επενδύσεις και οδηγεί στην ανάπτυξη. Στην ιστορία, ελάχιστες είναι οι ενδείξεις υπέρ της συγκεκριμένης θεωρίας που προσπαθεί να επιβάλει ο γερμανικός δογματισμός. Μπορεί η ΕΕ να βγει από αυτήν την παγίδα;  Οι χώρες που υπομένουν το καθεστώς αυστηρής λιτότητας αυτή την στιγμή  θα καταφέρουν να αποφύγουν την κοινωνική έκρηξη;   Θα παραμείνει υπό έλεγχο ο ευρωσκεπτικισμός κατά την διάρκεια των πέντε αυτών ετών; Θα επιτρέψουν την εξέλιξη αυτή οι αγορές;

• Πιστεύω ότι η Ευρώπη, αλλά και η ίδια η Γερμανία, δεν μπορούν να αποφύγουν τον μοναδικό δρόμο που θα διασφαλίσει την επιβίωση της Ένωσης: την αναβάθμιση της ΕΚΤ στην θέση μίας πραγματικής κεντρικής τράπεζας.  Αυτό θα επιτευχθεί με δύο τρόπους.  Πρώτον, δίνοντας στην ΕΚΤ το πράσινο φως για την έκδοση ευρωομολόγων και, δεύτερον, διευρύνοντας την εντολή της ΕΚΤ ώστε να περιλάβει τον στόχο της ενίσχυσης της ανάπτυξης.  Αν θέλουμε Ένωση, τότε πρέπει να έχουμε ευρωομόλογα. Και τα ευρωομόλογα προϋποθέτουν μία κανονική κεντρική τράπεζα.  Το επόμενο λογικό βήμα είναι αναπόφευκτο: είτε η Γερμανία θα παραδεχθεί αυτά τα συμπεράσματα και θα δράσει αναλόγως, είτε η ζώνη του ευρώ κάποια στιγμή θα διαλυθεί. Το Βερολίνο πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η προτεσταντική δαιμονοποίηση του ‘χρέους’ είναι ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο στην ευημερία της υπόλοιπης Ευρώπης. Οι πιστωτές έχουν την ίδια ευθύνη με τους οφειλέτες για την ανάταξη των οικονομικών ανισορροπιών. Οι πολιτικές λιτότητας δεν αποδίδουν, κι αυτό το βλέπουμε καθαρά στην περίπτωση της Ελλάδας, που αποτέλεσε το πειραματόζωο της ευρωζώνης. Κανένα από τα πακέτα μέτρων που υιοθετήθηκαν τα τέσσερα αυτά χρόνια της κρίσης δεν κατάφερε να λύσει τα αλληλοσυνδεόμενα προβλήματα της δημοσιονομικής κρίσης, της κρίσης εθνικού χρέους και της κρίσης της πραγματικής οικονομίας. Είναι σαν να πατάμε γκάζι για να πέσουμε πάνω σε τοίχο!  Πρέπει να γυρίσουμε το τιμόνι.

• Η ΕΕ έχει προχωρήσει πάρα πολύ για να αποτύχει το ευρωπαϊκό εγχείρημα από έλλειψη πολιτικής βούλησης.  Παρά τον ευρωσκεπτικισμό τους, οι λαοί της Ευρώπης δεν έχουν χάσει την πίστη τους.  Εάν δεν επιλυθεί η τρέχουσα κρίση, τότε η όξυνσή της θα γεννήσει νέους ηγέτες με τη βούληση και το όραμα να οδηγήσουν την Ευρώπη στον δρόμο της πραγματικής πολιτικής ένωσης.